Bij wie kun je nog terecht voor troost?

Als je partner overlijdt door zelfdoding: bij wie kun je nog terecht voor troost?

Wanneer je partner overlijdt door zelfdoding, verandert de wereld op een manier die bijna niet te bevatten is. Niet alleen verlies je degene met wie je je leven deelde maar je verliest ook de plek waar je vanzelfsprekend terecht kon voor nabijheid, zachtheid en troost.

Veel nabestaanden vertellen mij dat dit misschien wel het meest schrijnende gat is: Bij wie kan ik nu terecht als het moeilijk is? Wie houdt mij vast als het stormt?

Het antwoord is nooit simpel. Troost is persoonlijk. Troost is kwetsbaar. En troost vraagt om veiligheid. Precies datgene wat door het verlies vaak is weggevallen.

Maar er is iets belangrijks dat ik je wil meegeven: troost hoeft niet alleen te komen van iemand die naast je op de bank zit. Troost kan ook ontstaan in de manier waarop je leert omgaan met je rouw, in de zachte rituelen die je ontwikkelt, in de momenten waarop je jezelf toestaat om te voelen wat er gevoeld wil worden.

Troost in begeleiding: niet als vervanging, maar als bedding

In mijn praktijk merk ik dat veel nabestaanden zoeken naar een plek waar ze even mogen leunen. Niet omdat ik de rol van hun partner kan overnemen want dat kan niemand. Maar omdat ik kan helpen om een nieuwe bedding te maken. Een plek waar je verdriet niet hoeft te worden weggeduwd. Waar je niet hoeft uit te leggen waarom het vandaag zwaarder voelt dan gisteren. Waar je niet hoeft te doen alsof je “sterk” bent.

Troost in begeleiding betekent voor mij:

• dat je niet alleen hoeft te dragen wat te zwaar is
• dat je woorden vindt voor wat nog stil is
• dat je kan ademen in een ruimte die niet oordeelt
• dat je manieren krijgt aangereikt die rust geven op momenten dat het nodig is

Die manieren zijn vaak klein en eenvoudig. En juist daarom werken ze. Het zijn vormen van zelftroost die je mee kunt nemen naar huis, naar je werk, naar de avonden waarop het gemis het hardst binnenkomt.

Troost die je zelf kunt toepassen

Veel nabestaanden vinden het fijn om iets te hebben wat ze kunnen doen op het moment dat het verdriet onverwacht opduikt. Dat kan bijvoorbeeld zijn:

• Ademruimte creëren Een korte oefening die je zenuwstelsel kalmeert.
• Een ritueel voor moeilijke momenten  Iets kleins dat je houvast geeft.
• Een manier om je partner dichtbij te voelen Zonder dat je in het verleden blijft vastzitten.
• Een eenvoudige manier om spanning te ontladen Zodat je lichaam niet alles hoeft vast te houden.

Het zijn geen oplossingen. Het zijn mogelijkheden. Manieren om jezelf te ondersteunen op momenten waarop je partner dat vroeger deed.

Troost is geen luxe. Troost is een behoefte

Rouw na zelfdoding is intens, grillig en vaak eenzaam. Troost is geen luxe in die periode. Het is een basisbehoefte. En je hoeft die niet alleen te zoeken in anderen. Je kan hem ook vinden in jezelf, in begeleiding, in kleine rituelen, in momenten van liefde die je bewust toelaat.

Je hoeft het niet alleen te kunnen. Je hoeft het niet alleen te dragen. Ontdek opnieuw wat jou troost geeft. Stap voor stap, op jouw tempo